Coving Lighting
Hoe indirect licht de architectuur na zonsondergang verder laat spreken
We denken vaak aan architectuur als iets statisch. Een muur blijft een muur. Een plafond blijft een plafond. Toch ziet een ruimte er om negen uur ās morgens anders uit dan om zes uur ās avonds. De zon tekent voortdurend nieuwe schaduwen, materialen worden warmer of koeler, reliĆ«f verschijnt en verdwijnt opnieuw. Een ruimte heeft nooit Ć©Ć©n gezicht, ze ontvouwt zich langzaam doorheen de dag. Maar wat gebeurt er wanneer het daglicht verdwijnt? Dan ontstaat er een interessante designvraag. Hoe zorg je ervoor dat een ruimte na zonsondergang dezelfde rust, diepte en gelaagdheid behoudt?
Goede architectuur houdt daar rekening mee. Een ruimte wordt niet ontworpen voor Ć©Ć©n perfect moment, maar voor alle momenten daartussen.
We willen een ruimte ook ās avonds ervaren zoals ze bedoeld was. Dat betekent dat we het spel van licht en schaduw, dat overdag vanzelf ontstaat,
